نیلوفرخاموش
http://www.mcescher.com/
+
نوشته شده در سه شنبه دوم تیر ۱۳۹۴ ساعت 6:56 توسط فردا |
با رویای بالهایش
- از پرواز پُر-
میزند پرپر
در فراموشخانهی متروک.
قفس، پرده پرده سکوت میفکند بر پرهایش.
شبانان را بگوی:
- جانان ما را
لبریختههای نی لبکی نیز خوش!
با سیارهی سرگردان ِسرش
- از راز پُر-
میجوید برآمدگاه روشنائی را
در فراموشخانهی تاریک.
قفس، پیمانه پیمانه
خاکستر اندوه میریزد
بر فروزانهی جانش.
خورشید را بگوی:
- پرندهی مانده در سیاهی را
نیمرخشهی نگاهی نیز خوش!
با خاور گلویش
- از آواز پُر-
پیمیافکند
طرح موجاموج ترانهئی را
در فراموشخانهی خامش.
قفس، بادبان بادبان
فرومیساید
بالهای نیرومندیاش را.
باد شرطه را بگوی:
- پرندهی ما را
بال افشانی نسیمی نیز خوش!
سنگین سنگین
پرنده بال میگشاید
تا آستان دریچه
و افق ِمه گرفته را به نگاهی
گردا گرد،
کمربندی از امید میاندازد.
فراغبالان را بگوی:
دُردانهی ما را
نیمنگاهی، دانهی اشکی
حتّا اندکک یادی نیز خوش!
خانه
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین نوشته ها
نوشتههای پیشین
تیر ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
اردیبهشت ۱۳۹۰
فروردین ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهریور ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۸
شهریور ۱۳۸۸
مرداد ۱۳۸۸
مرداد ۱۳۸۷
فروردین ۱۳۸۷
شهریور ۱۳۸۶
مرداد ۱۳۸۶
خرداد ۱۳۸۶
مرداد ۱۳۸۵
فروردین ۱۳۸۵
دی ۱۳۸۴
مرداد ۱۳۸۴
مرداد ۱۳۸۳
اسفند ۱۳۸۲
تیر ۱۳۸۲
خرداد ۱۳۸۲
آرشيو
پیوندها
نیای بزرگ ایرانیان فردوسی
کتاب خانه ی درفش کاویانی
تنهایی
جور وا جور
BLOGFA.COM